نقد بازی Call of duty : modern warfare 2 - Sange-Saboor.Com

**سرباز** · **نقد بازی Call of duty : modern warfare 2 -** 12-20-2009, 02:14 PM

نویسنده: آقای سینا بحیرایی

این مقاله (مثل دیگر مقالات این بخش) توسط کابران یا خوانندگان نشریهی دنیای بازی نوشته شده است و لزوما نظر دنیای بازی نیست.
با توجه به اینکه در این بخش قصد نداریم در متن مقالات تغییر بدهیم ممکن است اشتباهات ویرایشی، نگارشی و مضمونی در مقالات وجود داشته باشد.
در انتهای هر متن نظر دنیای بازی درج شده که امیدواریم اندکی به ارتقا تواناییهای نویسندگی در علاقهمندان کمک کند.

دو سال پبش که کال آو دیوتی 4 بازی می کردیم و از این شاهکار لذت می بردیم ، شاید حتی یک نفر هم فکر نمی کرد که این بازی در شماره بعدی چنین قدم بزرگی بردارد و به یک فرا شاهکار ! تبدیل شود. قسمت دوم مادرن وارفیر هم ساخته شد. همین جا بگویم که از حالا به بعد باید تقسیم بندی جدیدی را شروع کنیم.یعنی مادرن وارفیر 1 و 2 را در یک طرف قرار دهیم و بقیه بازی های تاریخ را در طرف دیگر! و باور کنید باز هم کفه ترازو به نفع این دو بازی سنگینی می کند. همان طور که منتقدان سینما برای انتخاب بهترین فیلم های عمرشان همیشه اول "همشهری کین" را کنار می گذارند و بعد به سراغ بقیه می روند ، ما هم از این به بعد به راحتی می توانیم این دو عنوان را کنار بگذاریم و به سراغ دیگر بازی های مورد علاقه مان برویم. خوب ، مقدمه دیگر بس است
داستان قسمت دوم ادامه روایت قسمت قبلی بعد از پنج سال است. آن نبرد خاور میانه ای کوچک حالا دیگر به جنگ جهانی سوم تبدیل شده و تمام کشور های دنیا به نوعی درگیرش شده اند. در مادرن وارفیر 1 و 2 همیشه یک چیز مسلم است و آن این است که داستان بر دیگر بخش های بازی برتری کامل دارد. گرافیک عالی ، گیم پلی فوق العاده و... فقط برای یک چیز ساخته شده اند : طراحان بازی راحت تر بتوانند داستانشان را روایت کنند. اگر جزو آن دسته از گیمر هایی هستید که مادرن وارفیر 2 را تنها به خاطر اکشن بی بدیلش بازی می کنید ، از امروز باید نگاهتان را نسبت به این بازی تغییر دهید. این دو شماره را اصلا دست کم نگیرید. به قول جامی : "تو مو می بینی و من پیچش مو ..." ! مادرن وارفیر 2 پر از نیش و کنایه های مستقیم و غیر مستقیم به وقایع روز دنیاست و این اشارات به شیوه ای استادانه بدون این که ضربه ای به جریان داستان بزنند ، در متن بازی قرار گرفته اند. این ویژگی چیره دستی نویسندگان داستان و البته دانششان نسبت به وقایع روز دنیا را نشان می دهد. نمونه عالی اش هم تبدیل شدن زخائف به اسطوره جدید روسیه است. شاید این موضوع در ابتدا غیر منطقی جلوه کند. اما واقعیت این است که برخی دیکتاتور ها همواره بین گروهی از مردم قهرمان باقی می مانند. مانند صدام حسین که در سالروز اعدامش ، در بعضی از کشور های عربی مراسمی به همین مناسبت گرفته می شود یا نئو نازیسم که هنوز هم ادامه دارد. تازه بد نیست بدانید در آخرین نظرسنجی ای که از خود مردم روسیه گرفته شده ، محبوب ترین فرد در کل تاریخ این کشور ، استالین است! به همین دلیل است که معتقدم نویسندگان بازی این موضوع را کاملا حساب شده وارد داستان کرده اند. نکته بعدی در مورد گروهی است که قبلا زخائف و حالا ماکاروف رئیسش بودند و هستند. یکی از دیگر از نکاتی که فیلم نامه (یا بازی نامه !) نویسان مادرن وارفیر 2 خیلی هوشمندانه به آن توجه کرده اند این است که در این بازی هیچ دولت و کشوری مقصر نیست و این گروه های افراطی و تند رو هستند که باعث بروز چنین فجایعی می شوند. کما این که در دنیای واقعی هم همین طور است. گروه طالبان ، جند الله ، دزدان دریایی سومالی ، شورشیان یمن و... یکی از مهم ترین دلایل بقایشان تا به امروز این است که توسط کشور خاصی به طور رسمی حمایت نمی شوند و به هیچ کس وابسته نیستند. زخائف و ماکاروف هم چنین حالتی دارند و این گروه بزرگ و پرقدرت حاصل متحد شدن تمام گروه های افراطی کوچک و بزرگ در جهان است. در دنیای واقعی خودمان هم اگر تمام گروه هایی که در بالا اشاره کردم و بقیه آن ها با هم متحد شوند ، مطمئن باشید که جهان ما هم تبدیل به جهان مادرن وارفیر می شود. در واقع کال آو دیوتی چهار ، شرح حال وضع امروز دنیا بود و مادرن وارفیر 2 پیش بینی انفینیتی ورد درباره آینده این جهان است و مطمئن باشید اگر وضع به همین منوال پیش برود ، به آن روز هم می رسیم
یکی دیگر از ویژگی های مثبت این بازی ، شخصیت پردازی است. تعداد کاراکتر های بازی بسیار زیاد است و تمام این افراد ، به یاد ماندنی و فوق العاده هستند. شاید یکی از سخت ترین کارها ، انتخاب بهترین شخصیت در میان تمام کاراکتر های مادرن وارفیر 2 باشد! واقعا شما باشید کدام یک را انتخاب می کنید: کاپیتان پرایس ، سوپ مک تاویش ، ماکاروف ، گوست ، فولی ، شفرد و...؟ می بینید ، همه عالی هستند. البته مشخص است که تاکید سازندگان بازی بیش تر روی سه نفر اول است. قهرمان اصلی این داستان هم به احتمال زیاد باید سوپ باشد. چون تا این جای کار دو تا از مهم ترین شخصیت های منفی این ماجرا به دست او کشته شده اند. مادرن وارفیر 2 پر است از پیچش های تند داستانی و صحنه های غافلگیر کننده. و مهم ترین عامل در تاثیر گذار بودن این صحنه ها و پیچش ها ، مساله شخصیت پردازی است. تمام این اتفاقات یا نقشی در تکامل کاراکتر ها دارند و یا به دلیل پیش زمینه قبلی ای که از این شخصیت ها داریم ، منطقی به می رسند. بهترین مثال برای توضیحات بالا بدون شک مرحله فروگاه در روسیه است که اولین و آخرین ولی بهترین جا برای معرفی ماکاروف است. یک نکته دیگر در مورد کاراکترها باقی مانده است. دقت کنید که در هر دو شماره چند نفر از شخصیت های مثبت و منفی کشته می شوند. احتیاجی به اسم بردن نیست ، چون تعدادشان خیلی زیاد است. وقتی که مادرن وارفیر 1 و 2 را بازی می کنید ، خود به خود از جنگ متنفر می شوید. مهم ترین عامل به وجود آمدن چنین حسی ، مساله مرگ است. شما می بینید که این افراد جذاب و با ابهت چقدر راحت کشته می شوند ، می بینید که چند نفر به خاطر یک جنگ بیهوده جانشان را از دست می دهند و بعد توقع دارید وقتی این بازی تمام شد همچنان شاد و سرحال باشید و جنگ را دوست داشته باشید ! در مادرن وارفیر 1 و 2 همه چیز زیبا و با شکوه است به جز خود جنگ
یکی از ایراداتی که بعضی به این بازی می گیرند ، کوتاه بودن بخش داستانی آن است. من با این حرف موافقم. اما همین ایراد بهترین نکته برای اثبات این حرف است که اینفینیتی ورد ، روایت داستانش را بر همه چیز ترجیح می دهد. با این گیم پلی عالی و روند فوق العاده ، بازی خیلی راحت می تواند گیمرها را بیش تر از ده ساعت سرگرم کند. اما هرگز چنین اتفاقی نمی افتد. چون خالقان بازی خوب می دانند که حداقل نود درصد طرفداران کال آو دیوتی ، این بازی را فقط به یک دلیل بازی می کنند: داستانش. به همین خاطر از این به بعد می توانید مطمئن باشید که تمام شماره های بعدی مادرن وارفیر همیشه از یک فیلم نامه قوی و منسجم برخوردار خواهند بود ، حتی اگر بخش تک نفره فقط دو ساعت باشد تا این جا فقط در مورد داستان صحبت کردم. اما چطور می شود مادرن وارفیر 2 را تا آخر بازی کرد و از این همه صحنه خیره کننده لذت نبرد. طراحی مراحل در این بازی خارق العاده است و جنبه های سینمایی موجود در لایه های زیرین این مراحل را در هیچ بازی دیگری نمی توانید پیدا کنید. بدون هیچ توضیح اضافه ای فقط چند تایی از آن ها را اسم می برم: مرحله قتل عام مردم توسط ماکاروف ، فرار سوپ و گروهش بر روی خانه های زاغه نشین های ریو دو ژانیرو ، کشته شدن روچ و گوست توسط شفرد ، فرار سوپ و پرایس از نبرد بین سربازان ماکاروف و شفرد ، تمام بخش های مربوط به جنگ داخل آمریکا به ویژه واشنگتن ، دو مرحله برفی به همراه سوپ و پرایس ، مرحله آخر و... ده ها سکانس به یاد ماندنی دیگر را هم می شود به راحتی فهرست کرد . به تنوعی که در این بخش ها وجود دارد دقت کنید. اما توجه داشته باشید که بازی با وجود این مراحل متنوع ، چه روایت منطقی و پرقدرتی از داستان ارایه می کند. و این ویژگی تنها به وسیله یک گروه نویسنده چیره دست میسر می شود که البته چنین گروهی در تیم اینفینیتی ورد وجود دارد
حرف های بسیاری در مورد این بازی می شود نوشت. اما متاسفانه فرصت کافی وجود ندارد. مادرن وارفیر 2 را باید بازی کنید. چون هم یک شاهکار است و هم چند سال دیگر شما هم می توانید افتخار کنید جزو آن نسل خوشبختی هستید که دو تا از بهترین بازی های تاریخ را در سال 2007 و 2009 انجام دادند

نظر دنیای بازی: آقای بحیرایی عزیز، باید بدانید که ردهبندی بهترین فیلمها یا بازیهای تاریخ همواره عملی نسبی است و برای مثال ممکن است عدهای MW2 را بازی خوبی بدانند و عدهای آنرا تکراری و بازی "یکبار بازی کردن" معرفی کنند. همانطور که در نظرسنجیهای بین منتقدین سینمایی نسل قدیم فیلم همشهری کین به عنوان بهترین فیلم تاریخ سینما انتخاب میشد، درحالیکه در نظرسنجیهای جدید با تغییر نسل و سن منتقدین فیلم پدرخوانده عنوان بهترین فیلم تاریخ سینما را کسب میکند. این حرفها و عناوین به دلیل نسبی بودن اصلا ملاکی بر خوب یا بد بودن اثر هنری نیستند.
در سری بازیهای کالآودیوتی هرگز قصهی بازی چیزی نیست که مخاطب را به دنبال خود بکشاند، بلکه اکشن ناب و موقعیتهای سینمایی است که بازی را جذاب میکند. شاید فردی بازی MW2 را بدون آنکه اسم کاراکترها را بداند بازی کند و لذت ببرد بنابراین این قصه بازی نیست که پیشبرنده است. اگر شما ادعا میکنید که پیچشهای مو را میبینید باید پیچشهای روایی را نیز ببینید و قصهی بازی را نیز مورد تحلیل قرار دهید درحالیکه شما برای اثبات ادعای درخشان بودن قصه دلایل تئوریک و علمی ندارید بلکه مثل همه فقط به بازگو کردن صفتهایی چون "فراشاهکار" و "استادانه" بسنده میکنید. باید بدانید که بازنمایی خیالی وقایع روز دنیا و تحریف آنها ارزشی برای یک سناریو محسوب نمیشود. همچنین مباحثی که دربارهی دیکتاتورها و گروههای افراطی بیان کردید بیشتر تاویلهایی هستند که اصلا به بازی ربطی ندارند و اصلا تحلیل به حساب نمیآیند. بدانید که برای ارزشگذاری یک متن باید بیشتر تحلیل کنید تا تاویل دهید!
پیچشهای تند داستانی و شخصیتهایی که به نظر شما عمیق هستند، از نظر خیلیها موقعیتهای آشنایی ژانری و کاراکترهایی تکبعدیاند و نیاز بر آن بود که شمادر متن ادعای خود مبنی بر شخصیتپردازی خوب بازی را نیز ثابت میکردید. البته در این بخش نگاه دقیق شما در بازگویی مسئلهی مرگ قهرمانان اصلی و زایش نگاهی ضدجنگ بر اثر آن قابل تحسین و تقدیر است. در ادامه کوتاه بودن داستان یک بازی هرگز عاملی بر قصهگو بودن سازندگان نیست. سازندگانی که قصهگو باشند و روایت برایشان پررنگتر از اکشن باشند همواره بازیهایی طولانیتر از MW2 خواهند ساخت. تمامی ادونچرها و نقشآفرینیهایی که برپایهی روایت پیش میروند حداقل دهها برابر MW2 زمان دارند. حتی اکشنهایی چون Half Life نیز که روایت در آنها مهم است زمانی بین 20 تا 25 ساعت دارند و نه 6 تا 8 ساعت! در پایان بهتر بود اگر از صحنههای سینمایی نام میبرید، دلیل سینمایی بودن آنها را توضیح دهید چراکه همه میدانند که بازی MW2 به صحنههای سینماییاش معروف است و شما در مقام منتقد باید نگاهی عمیقتر به این مقوله داشته باشید و تعریفی از سینمایی بودن ارائه کنید.

برگرفته شده از سایت: dbazi.com

ابزارهای موضوع	جستجو در موضوع
پرینت این صفحه / حالت نمایش بصورت پرینت شده ارسال این صفحه به ایمیل یک دوست یا خودتان	جستجو در موضوع: جستجوی پیشرفته
نحوه نمایش
حالت خطی تعویض به حالت ترکیبی تعوض به حالت رشته ای

موضوعات مشابه
موضوع	نویسنده موضوع	انجمن	پاسخ ها	آخرين نوشته
عکس های بازی call of duty modern warfare 2	سرباز	عکسهای بازی های رایانه ای	4	12-20-2009 02:26 PM
راهنمای انتخاب اسباب بازی برای کودکان	سرباز	کودکان	0	12-03-2009 12:28 PM
شلینگ	سرباز	زندگي نامه دانشمندان	0	09-13-2009 01:05 PM
نقد و برسی بازی Damnation	سرباز	پیشنمایش و نقد و بررسی بازیها	0	06-23-2009 08:05 PM
نقد بازی : Fear 2 Project Origin	shahin	پیشنمایش و نقد و بررسی بازیها	0	06-19-2009 07:49 PM

کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)